Gdy nazwisko Bianki Devins pojawia się w opowieściach o brutalnych treściach w internecie, łatwo stracić z oczu, że za głośną sprawą kryła się siedemnastoletnia dziewczyna z własnymi planami. Została zamordowana w 2019 roku przez Brandona Clarka, którego poznała online, choć sprowadzanie jej historii do „zbrodni z mediów społecznościowych” pomija ważną część tego, co wydarzyło się później.
Za głośną sprawą kryła się nastolatka, która planowała studiować psychologię
- Bianca Devins miała 17 lat, gdy została zamordowana w Utice w stanie Nowy Jork.
- Brandon Clark przyznał się do morderstwa drugiego stopnia i otrzymał karę od 25 lat do dożywocia.
- Zdjęcia po zbrodni krążyły w sieci, pogłębiając krzywdę rodziny i przyjaciół Bianki.
- Bianca’s Law w stanie Nowy Jork wprowadziło przepisy dotyczące rozpowszechniania wizerunków ofiar określonych przestępstw.
- Bianca chciała studiować psychologię; jej pamięć upamiętnia stypendium dla osób zainteresowanych zdrowiem psychicznym młodzieży.
Bianca miała 17 lat i plany związane z psychologią
Bianca Michelle Devins dorastała w Utice w stanie Nowy Jork. Urodziła się 2 października 2001 roku, a w lipcu 2019 roku ukończyła szkołę średnią i przygotowywała się do dalszej nauki. Interesowała ją psychologia, szczególnie zdrowie psychiczne młodych ludzi.
Media społecznościowe były częścią jej codzienności i przestrzenią kontaktu z osobami o podobnych doświadczeniach. To właśnie online poznała Brandona Clarka, z którym później spotkała się osobiście. Ten szczegół często staje się osią internetowych opowieści o sprawie, choć sam w sobie nie wyjaśnia ani przemocy, ani jej przyczyn.
Clarka skazano po przyznaniu się do morderstwa
W lipcu 2019 roku Clark zamordował Biancę po wspólnym wyjściu na koncert. Następnie opublikował w internecie zdjęcia związane ze zbrodnią, przez co dramat rodziny szybko stał się publicznym widowiskiem. Nie opisuję tych fotografii: ich dalsze rozpowszechnianie krzywdzi bliskich i nie pomaga zrozumieć samej historii.
Clark przyznał się do morderstwa drugiego stopnia. W marcu 2021 roku sąd skazał go na 25 lat do dożywocia; późniejszy apel nie zmienił wyroku. Potwierdza to dokument Sądu Apelacyjnego stanu Nowy Jork w sprawie People v. Clark.
Internet nagłośnił krzywdę po zbrodni, ale nie wyjaśnia jej przyczyny
W opowieściach o sprawie często zlewa się w jedno dwa różne fakty: Clark poznał Biancę przez Instagram, a po jej śmierci wykorzystał platformy do rozpowszechniania materiałów związanych ze zbrodnią. To drugie zamieniło cierpienie rodziny w treść krążącą między użytkownikami, ale nie dowodzi, że media społecznościowe same spowodowały morderstwo.
W rozmowie z „The Guardian” matka Bianki, Kim Devins, zwracała uwagę właśnie na to rozróżnienie: internet dał sprawcy publiczność, lecz nie był samą przyczyną przemocy. Uważam, że ten punkt łatwo zgubić, gdy historię opowiada się wyłącznie jako sensacyjny „internetowy kryminał”. W centrum pozostaje przestępstwo, konkretna ofiara i dodatkowa krzywda wynikająca z obiegu obrazów.
Bianca’s Law odpowiada na rozpowszechnianie wizerunków ofiar
Po sprawie Bianki w stanie Nowy Jork przyjęto przepisy znane jako Bianca’s Law. Ustawa dotyczy określonego rodzaju publikowania wizerunków osób poszkodowanych w przestępstwach, gdy działanie ma na celu ich poniżenie lub skrzywdzenie, bądź wyrządzenie szkody ich rodzinie. Jej treść można sprawdzić w ustawie karnej stanu Nowy Jork, § 250.71.
To rozwiązanie prawne ma określony zakres, nie oznacza więc, że każde udostępnienie dowolnego zdjęcia ofiary automatycznie podpada pod ten przepis. Sama ustawa nie usuwa też materiałów z platform ani nie cofa szkody, która już dotknęła rodzinę. Pokazuje jednak, że konsekwencje publikowania wizerunku ofiary stały się przedmiotem odrębnej regulacji.
Pamięć o Biance wykracza poza nagłówki o zbrodni
Bliscy Bianki upamiętniają ją także przez stypendium wspierające osoby, które chcą zajmować się zdrowiem psychicznym młodzieży. Ten gest nawiązuje do planów dziewczyny związanych ze studiowaniem psychologii i przypomina o niej poza kontekstem zbrodni oraz medialnego szumu.
W tej historii internet pozostawił po sobie dwa ślady: obieg krzywdzących materiałów i społeczność osób, które podtrzymują pamięć o Biance. Jej życia nie da się sprowadzić do zdjęć rozpowszechnionych po śmierci; jej plany, relacje i zainteresowania zasługują na miejsce równie widoczne jak sama sprawa.
